« پيامبر از فقيرى كه امام انگشترش را به او بخشيده بود ، پرسيد : « در چه حالى انگشتر را به تو داد ؟ » گفت : « در حال ركوع آن را به من داد » . آرى ، شخص پيامبر صلى اللَّه عليه وآله از فقير مىپرسد كه در چه حالى على عليه السلام انگشتر را به تو داد . بنا بر اين « واو » حاليه است و هيچ جايى براى اين اشكال و احتمال باقى نمىماند . سومين شبهه : على عليه السلام به خدا توجه داشت يا به سائل ؟ سومين شبهه‌اى كه دربارهء استدلال به آيه ولايت مطرح شده از سه جهت بيان شده است : 1 - على عليه السلام اين انگشتر را از كجا آورده بود ؟ و چگونه صاحب اين انگشتر شده بود ؟ 2 - ارزش اين انگشتر چقدر بوده ؟ در آن زمان قيمت آن چقدر بوده است ؟ بديهى است كه اين‌گونه اعتراض‌ها شايستهء بحث و استدلال نيستند و همان بهتر كه با بزرگوارى از كنار آن بگذريم . 3 - امير مؤمنان على عليه السلام كسى بود كه در حال نماز تمام توجّه او به خداى سبحان بود ، و هيچ توجّهى به غير آن نداشته است تا آن‌جا كه در برخى از روايات آمده است : در يكى از جنگ‌ها تيرى به پاى آن